کودک و خانواده

 ارزنده سازی شخص اصلی: شخص ارزنده سازی شده غالبا نخستین جایگاه را در قسمت چپ خانواده اشغال می نماید اما وقتی نخستین شخص ترسیم شده یک کودک باشد بدین معنی است که کودک در عمق وجودش خواستار آن است که جای وی را اشغال کند اگر کودک وهله نخست خود را ترسیم کند نشانه گرایش به خود دوستداری آشکاری است که باید علت آن کشف شود. شخص ارزنده سازی شده از لحاظ چیزهای افزوده شده غنی تر است.

نقاشی کودکان
1- تزئین لباس ، ترسیم کلاه، عصا، چتر ، کیف و … شخص ارزنده سازی شده غالبا کانون توجه اشخاص دیگر نقاشی است ، یعنی همه نگاه‌ها به سوی او معطوف است یکی از اعضای خانواده ممکن است صرف نظر از مرتبه‌ای که اشغال کرده است به دلیل بزرگی قامت مهم تر جلوه کند. درجه تکامل تصویر یک شخص در نظر ترسیم کننده است گاهی کودک برای ارزش دادن ورجسته کردن کسی تصویر او را چنین بار تکرار می‌کند مثلا پسری به دلیل تنبیه شدن مکرر توسط پدر، در صفحه نقاشی، او را چند بار تکرار می‌کند. چون در فکر کودک با توجه به رفتار نامناسب پدرجایی برای شخص یا شیء دیگری باقی نمانده است.

2ـ ناارزنده سازی‌ها : فرد مورد نظر با در نظر گرفتن همه سنت‌ها (خصوصاً سن) از دیگران کوچکتر کشیده می‌شود. در آخرین جا و غالباً کنار صفحه کاغذ قرار داده می‌شود. مثل این است که کودک در بدو تولد، قصد در نظر گرفتن جایی را برای او نداشته است . با فاصله از دیگران یا در سطحی پایین‌تر از آنها دیگر کشیده می‌شود به خوبی دیگران ترسیم نمی شود یا جزئیات مهمی در تصویر وی از قلم می‌افتد. نام وی ذکر نمی شود در حالی که نام همه اشخاص دیگر ذکر می گردد.

3ـ اشخاص خط زده شده : وقتی در نقاشی، یکی از اعضای خانواده حضور ندارد می تواند نشانگر تمایل کودک به عدم حضور او باشد که بیشتر در مورد خواهران و برادران در اثر حسادت پیش می‌اید . یا وقتی کودک خودش را از جمع خانواده حذف می کند یعنی از بودن در جمع خانواده راضی نیست و خواستار تغییر جنسیت، افزایش سن و موارد دیگری است که مشکل متصور او را حل کند. همچنین شخصی که برایش کم اهمیت‌تر است یا او را کوچک و با جزئیات کم و سرسری نقاشی می‌کند یا بعد از نقاشی طرح او را از صفحه پاک می‌کند که این وضعیت نشان دهنده کشمکش کودک است.

4ـ اشخاص افزوده شده : شخص افزوده شده ممکن است یک نوزاد باشد که نقاش گرایش های واپس گرایی را که از بیان مستقیم آنها شرم دارند و به وی نسبت می دهد. شخص افزوده شده می تواند یک فرد مسن‌تر یا حتی یک بزرگسال باشد که فرد دوست دارد با او همانند سازی کند تصویر اضافه شده می‌تواند یک حیوان باشد . در این جا مبدل سازی به حد پیشینه است و نشان می دهد که ممنوعیت نقاشی کننده بسیار شدید است . بطور مسلم باید در تفسیر محتاط بود چون ممکن است که کودک حیوانات را دوست داشته باشد به ترسیم یک سگ یا گربه مأنوس بپردازد. این نکته نیز قابل توجه است که ترسیم کننده بخصوص خود را در اشخاصی که به منظومه خانواده افزوده شده‌اند فرافکنی می کند.
و به وی نسبت می دهد.

تصور کودک از اشخاص

اطرافیان برای کودک، اشخاص «با معنایی» هستند و تصویری از خود به کودک ارائه می‌دهند. تصاویری که می‌تواند رنگی با سیاه و سفید باشند، شفاف یا کدر، دوست داشتنی یا مرعوب‌کننده، تصاویری که او در ذهن خود آن‌ها را دستکاری می‌کند، به مادر بال می‌دهد برای پریدن تا از دست نق‌نق‌های خواهر کوچولوی تازه متولد شده خلاص شود، به دست پدر دسته گل می‌دهد و لبخند بزرگی که سراسر صورتش را پوشانده. خواهر بزرگتر را کوچک می‌کند جوری که هر وقت دلش خواست پاکش کند، طوری که آب از آب تکان نخورد. او همه این‌ها را روی کاغذ پیاده می‌کند اگر بتواند و صد البته اگر «بخواهند». حالا او نقاشی را کشیده و مسأله اصلی این‌جاست که افرادی که آن‌ها برای کودک معنادار بودند و به او به نحوی نقاشی را برای آن‌ها کشیده، آیا کودک نیز برای آن‌ها به همان اندازه با‌معناست؟ نقاشی او را پر کردن بیهوده‌ی وقتی می‌دانیم که کودک می‌توانست به شیوه‌ای ارزشمند‌تر آن را پر کند (مثلاً خواندن زبان انگلیسی) یا حداقل کمی روی آن تأمل می‌کنیم؟ البته انتظار این‌که مادر یا پدر فکر کنند، این یک ورق کاغذ می‌تواند آن قدر پراهمیت باشد که دلیل ناخن جویدن‌های فرزندشان را می‌توانند در آن جستجو کنند خیلی توقع بیجایی است. اما با آگاه کردن والدین و این که برای آن یک تکه کاغذ ارزش قائل شوند می‌تواند راه‌گشا باشد.

سر در طراحی کودکان

سر به صورت خارج از مقیاسی نسبت به بدن بزرگتر ترسیم شده، به طوری که بدن را تحت الشعاع قرار می‌دهد. در سنین (۷ تا ۸ سالگی) بدن انسان و اجزای آن ابعاد واقع بینانه‌ای پیدا کرده و سر معمولا یک هشتم کل از طول سر تا پای یک فرد بالغ ایستاده را شامل می‌شود
چشمها اولین و مهمترین اعضایی هستند که کودک به دایره اولیه سر می‌افزاید.
کشیدن و تاکید بر روی ترسیم چشم‌های بزرگ در نقاشی افراد شکاک و مبتلا به «پارانویا» به چشم می‌خورد ولی در کودکان کم سن و سال تاکید بر روی چشمان و کشیدن چشمان درشت مبنی بر درک اهمیتی است، که کودک برای این عضو است.
آرایش چشمان هنگام طراحی معمولا در نقاشی دختران در زمان بلوغ دیده می‌شود، چشمهایی که پسران می‌کشند ساده‌تر می‌باشد و پسران چشم‌ها را با حالتی درنده و وحشی می‌کشند.هیچکس انتظار ندارد، که بازوها را در نقاشی کودکان زیر ۴ سال ببیند، ولی به این فقدان در سنین بالای ۶ سال باید توجه بیشتری کرد و اگر همین مورد در سنین بالای ۱۰ سال بود احتیاج به توجه خاص دارد.
گوش: راجع به طرز طراحی گوشها باید گفت‌ که بیشتر آنها را نمی‌توان از کودکان عادی تمیز داد. گوش‌های مشخص و برجسته به عنوان تجلی آشفتگی روانی تفسیر گردیده است و فقدان گوش مربوط به عدم بلوغ فکری و درک از تصویر انسان مرتبط می‌باشد و در پایان می‌توان گفت هنگامی که کودک با آزادی و به دلخواه خود نقاشی می‌کند، در واقع حالت روحی و روانی و احساسات زمان حاضر و نیز احساسات و تحریکات ریشه‌دار و ژرف‌تر خود را بیان می‌کند و بدین ترتیب خطوط مخصوص شخصیتش را نیز هویدا می‌کند.

افسردگی بدون دارو

افسردگی از پیامدهای اصلی ناکامی در روابط، امور مالی و سلامتی است. آمارها نشان می‌دهد که بیش از 120 میلیون نفر در جهان به افسردگی مبتلا هستند.
از آنجا که بسیاری از مردم برای غلبه بر اضطراب و افسردگی به ساده‌ترین راهکار یعنی مصرف داروهای شیمیایی ضدافسردگی متوسل می‌شوند، در این مقاله متخصصان علوم روانشناسی در امریکا چند روش حیاتی و به خصوص طبیعی را برای مقابله با این اختلالات توصیه می‌کنند
افسردگی از پیامدهای اصلی ناکامی در روابط، امور مالی و سلامتی است. آمارها نشان می‌دهد که بیش از 120 میلیون نفر در جهان به افسردگی مبتلا هستند.
از آنجا که بسیاری از مردم برای غلبه بر اضطراب و افسردگی به ساده‌ترین راهکار یعنی مصرف داروهای شیمیایی ضدافسردگی متوسل می‌شوند، در این مقاله متخصصان علوم روانشناسی در امریکا چند روش حیاتی و به خصوص طبیعی را برای مقابله با این اختلالات توصیه می‌کنند.
بنا برگزارش جدید سایت اینترنتی کامن هلت، این هفت اقدام ساده و طبیعی برای غلبه بر اضطراب و افسردگی عبارتند از:
1- حتما هر روز برای مدت زمانی در تماس با نور طبیعی و در فضای آزاد قرار بگیرید. از آنجا که الگوی زندگی مدرن امکان فعالیت در فضای باز را از انسان سلب کرده است، اگر بتوانید حدود 20 دقیقه بدون عینک آفتابی در معرض نور طبیعی روز قرار بگیرید، تفاوت فاحشی را در حال روحیه خود شاهد خواهید بود.‌
2- رژیم غذایی را انتخاب کنید که از همه نظر مناسب باشد. مطالعات نشان می‌دهد که افراد افسرده بیشتر از شیرینی و نوشیدنی‌هایی مثل قهوه و الکل استفاده می‌کنند، بنابراین دو دستورالعمل ساده را برای یک تغذیه سالم انجام دهید:
-‌ مصرف غلات سبوس‌دار، میوه و سبزی و ماهی و مرغ را افزایش دهید.
- خوردنی‌های بسیار محرک مثل قهوه و الکل را حذف کنید.
3- با افراد مثبت اندیش ارتباط بگیرید. در واقع صحبت کردن با کسی که روحیه مثبت دارد، در این زمینه موثر است اما تاثیر بیشتر و عمیق‌تر زمانی حاصل می‌شود که شما در یک اجتماع شاد قرار بگیرید و از حمایت خانوادگی بهره‌مند شده و در لذت‌های خود سهیم شوید.
4- فعال باشید و روزانه ورزش کنید. نیم ساعت فعالیت بدنی منظم به شما کمک می‌کند به اضطراب و افسردگی غلبه کرده و خواب بهتری داشته باشید.
5- مواد مغذی بهبود دهنده خلق و خوی را به رژیم غذایی خود بیفزایید. صرفا مرغوب بودن وعده غذایی شرط کافی برای رساندن تمام ریزمغذی‌های ضروری به بدن نیست مگر اینکه بتوانید با یک انتخاب مناسب، تعادل هورمون‌های بدن را برقرار سازید. بنابراین توصیه می‌شود که ویتامین D و مکمل‌های زیر را در برنامه غذایی خود بگنجانید:
-‌ روغن ماهی امگا -3 حاوی EPA وDHA که به بهبود خلق، افزایش سطح سروتونین، تعادل هورمونی و درمان افسردگی کمک می‌کند.
-‌ ویتامین ب کمپلکس که برای سلامت اعصاب ضروری است اما نکته مهم اینکه ویتامین‌های گروه ب با مصرف الکل، کافئین، نیکوتین، با استرس و مصرف غذاهای فرآوری شده و قندی تخریب می‌شود.
-‌ ویتامین C همراه با بیوفلاوونوئیدها که میزان آن در بدن افراد افسرده 30 درصد کمتر است. بعلاوه استرس، سیگار، ‌آسپرین، داروهای ضدبارداری و بسیاری از داروهای دیگر نیاز ما را به ویتامین C افزایش می‌دهد.
- مولتی ویتامین و املاح مختلف بویژه کلسیم، منیزیم و روی که خلق را تثبیت می‌کنند و کمبود آنها موجب عصبیت، تحریک پذیری، نوسانات خلقی و افسردگی می‌شود.
- استراحت و خواب کافی داشته باشید. مصرف کافئین و محرک‌ها خواب خوب را از شما سلب می‌کند. به علاوه توصیه می‌شود برای خواب مناسب دستورالعمل‌های بهداشتی مربوط به آن را یاد بگیرید.
7- تمرکز روی جنبه‌ها و موضوعات مثبت را یاد بگیرید. این کار نیاز به تمرین، استمرار و مداومت دارد اما اگر به یک عادت تبدیل شود، می‌تواند برای همیشه زندگی شما را بهتر و زیباتر کند.

http://farrokheftekhar.blogsky.com

نشانه های هشدار دهنده آلزایمر

بنا برگزارش سایت انجمن جهانی آلزایمر، ۱۰ نشانه هشداردهنده این بیماری عبارتند از:
۱) تضعیف حافظه و بروز حالت های فراموشی که زندگی روزمره را مختل می کند.
یکی از شایعترین علائم آلزایمر از دست دادن حافظه بویژه فراموش کردن اطلاعاتی است که فرد بیمار اخیرا آن ها را به خاطر سپرده است. سایر موارد شامل فراموش کردن تاریخ ها و روید ادهای مهم، پرسیدن مکرر اطلاعات مشابه و وابستگی به وسایلی مثل دفتر یادداشت و لوازم الکترونیکی برای به یاد آوردن موضوعات معمولی هستند.
۲) چالش در برنامه ریزی یا حل مسائل.
برخی افراد ممکن است تغییراتی را در توانایی شان برای برنامه ریزی یا کارکردن با اعداد و ارقام تجربه کنند. آن ها اغلب رسیدگی به صورت حساب های ماهانه را فراموش می کنند و در تمرکز کردن و انجام کارهای طولانی تر با مشکل مواجه می شوند.
۳) مشکل در انجام کارهای معمول و ساده در منزل، محل کار و حتی تفریحات.
مبتلایان به آلزایمر اغلب در انجام و تکمیل کارهای روزانه و معمول با مشکل مواجه می شوند. آن ها حتی برای رانندگی کردن تا یک مقصد آشنا، مدیریت هزینه های کاری و یا به یا دآوردن قوانین بازی های مورد علاقه شان دچار مشکل می شوند.
۴) سردرگم شدن در زمان و مکان
مبتلایان به آلزایمر نمی توانند تاریخ ها، فصول و گذر زمان را دنبال کنند. آن ها گاهی فراموش می کنند که کجا هستند و چگونه خود را به این محل رسانده اند.
۵) مشکل در درک تصاویر
در برخی از افراد داشتن مشکل بینایی در واقع نشانه ای از آلزایمر است. آن ها هم چنین در خواندن، تشخیص مسافت و رنگ و تضاد نورها مشکل پیدا می کنند. گاهی اوقات وقتی مقابل آیینه قرار می گیرند، تصور می کنند فرد دیگری مقابل آن ها ایستاده و درک نمی کنند که تصویر خودشان است.
۶) پیدا کردن مشکلات تازه با واژه ها در گفتن یا نوشتن
مبتلایان به آلزایمر در دنبال کردن یا پیوستن به یک گفت وگو ناتوان می شوند، آنها گاهی در حین گفت وگو متوقف می شوند و برای ادامه صحبت های خود هیچ ایده ای ندارند و دائم جملات مشابهی را تکرار می کنند. هم چنین در پیدا کردن واژه های مناسب در بین مکالمه خود ناتوان می شوند.
۷) گذاشتن اشیاء در جای غیرمعمول و از دست دادن توان ردیابی مجدد برای پیدا کردن آن ها.
بیماران آلزایمری اغلب وسایل خود را در جاهای غیرمعمولی می گذارند و بعد جای آن ها را فراموش می کنند. به علاوه حتی توان آن را ندارند که با رجوع به حافظه خود جای قرار دادن وسیله مورد نظر را ردیابی کنند.
۸ ) ضعف و ناتوانی در قضاوت و تصمیم گیری
بیماران مبتلا به آلزایمر اغلب در قضاوت و تصمیم گیری دستخوش تغییراتی می شوند که توان آن ها را در این زمینه ها کاهش می دهد.
۹) عقب نشینی از فعالیت های کاری و اجتماعی
این بیماران به تدریج خود را از برنامه های گروهی و فعالیت های اجتماعی و ورزشی کنار می کشند.
۱۰ ) تغییر در خلق و خو وشخصیت.
ویژگی های شخصیتی و خلق وخوی این بیماران نیز تغییر می کند. آن ها دچار سردرگمی، تردید و ظن، افسردگی، ترس واضطراب می شوند و به سادگی در شرایط مختلف آشفته و پریشان می شوند.